June 2012
Bagong
college graduate. Naging instructor sa private school. Nagturo ng English,
Filipino at Science. Sumweldo ng 50/hr. Muntik matanggal kasi ayaw ng mga
istudyante. Terror. Snob. High Standard. Miss Sungit. Straight English. EOP sa
loob ng klase. Bwisit.
September 2012
Tumaba.
Nagkacrush sa Dean. Nakapasa sa LET. Hindi nakaattend ng Oath-taking Ceremony.
Nag-enrol
ng masters pero kinuha Guidance and Counseling kasi nga frustrated
psychologist.
November 2013
Naging
administrative aide at titser sa isang public school pero ang sweldo ay pang-admin
aide. Tumaas nang bahagya ang sahod.
January 2014
Pormal
na naging titser sa public school. Nagturo sa junior high school at sa
tech-voc.
Nasabihang
hindi naman maganda, maputi lang.
Chinismis
ng kung ano-ano.
Tinawag
na Maria Mercedez ng mga estudyante.
Nabully
ng ibang guro. Naireport etc.
Nagkaroon
ng MIO sporty.
Umiyak
nang todo.
Gusto
nang magresign pero you have to exit with grace.
Bumangon
at nagturo. Dineadma mga chismosa at bullies.
Bumait.
Mas
naintindihan niya ang mga iba at sarili niya.
Nakahanap
ng mga bagong kaibigan.
Nagzumba.
Nagpainting. NagGYM. Nagbar.
June 2014- April 2016
Naging
designated guidance counselor nang isang taon.
Mas
bumait.
Tinapos
ang academic requirements sa masters.
Nakipagdate.
Nainlove. Niloko. Gumanti. Nanreject.
Gumawa
ng blog.
Unti-unting
natupad ang bucket list.
Naging
palasimba.
Nabangga.
Nabayaran
lahat ng utang.
Naging
waldas sa pera dahil laging nakaOOTD, kumakain at nagtratravel.
Pagod
nang magturo pero nagtuturo pa rin.
May 2016
Naging
divison-based SHS teacher kasi gusto niya sanang mapunta sa ibang schools kaya
lang hindi naman nakaalis.
Nasunog
ang balat.
Nagparebond.
Nagtraining
ng 18 days.
Sinunog
ang kilay sa pag-iingles kasama ng mga magagaling na guro sa rehiyon.
Nagtaka
kung bakit nagtuturo pa rin hanggang ngayon.
June 2016
Opening.
Naging Teacher III.
Nakilala
ang mga Grade 11 students ng EIM at Academic Track.
Nag-enjoy.
Magagaling ang mga bata. Talented. Maingay pero may sense ang sinasabi.
July- September 2016
Nagthesis
writing.
Naging
sakitin at bumalik ang insomnia pero buhay pa rin.
Nagrevolve
pa rin sa pagtuturo ang araw-araw na buhay.
Sari-saring
classroom activities. Snakes and Ladders. Search. Rap. Puzzles. Speech Choir.
Quiz Bee. Social Media Apps etc.
Namemorize
niya lahat ng pangalan ng mga bata.
Nagmiki
kasama nila. Nagmcdo kasama nila. Nagovernight. Nakipagkwentuhan. Nakinig sa
mga life stories. Umiyak. Tumawa. Humagulgol. Humalakhak.
Napamahal
sa mga bata.
October 2016
Nasurpise
noong teacher’s day. Sa unang pagkakataon, may nageffort na pasayahin siya. Ang
saya-saya. Natupad ang isang pangarap niya.
Maraming
nagbigay ng regalo at lahat iyon nakadisplay sa bedroom niya.
Sumayaw
ng pang80’s.
Ang
atensyon ay puro na lang istudyante.
Natulog
at gumising na ang nasa isip mga istudyante.
Hindi
na siya nahihirapang bumangon araw-araw kasi lagi niyang gustong makita sila.
Minahal
niya ang mga bata nang buong-buo.
Ngayon
lang niya naramdaman ito sa apat na taon niyang pagtuturo. Iyong koneksyon,
Iyong parang red string of fate. Iba eh iba. Hindi maipapaliwanag gamit ang mga
salita.
Nagtanong
siya sa sarili, “Hindi ka na aalis, no?”
Hindi
sumagi noong hayskul ako na magiging guro ako. Ayaw na ayaw ko ang mga guro
kasi hindi ko sila masyadong maintindihan. Ayaw ko pa ng uniporme, pang-matanda kasi. Tingnan mo nga naman
ngayon, mapaglaro ang tadhana. Guro ako.
Noong
nakaraang lingo, nagkukuwentuhan kami ng mga kapwa SHS teachers.
Sabi
ni ma’am, ‘At the end of your work, pag happy kang umuwi, it means makabuluhan
ang buhay mo. Masaya ka.’
Parang
nagising ako bigla. Hindi ko na maalala iyong huling beses na umuwi nang
malungkot. Araw-araw kasi akong umuuwi nang may ngiti sa mga labi. Parang
namulat ako sa katotohanang , ‘Ang sarap parang maging guro.’ At unti-unting
lumiwanag ang lahat , ‘May silbi pala ako sa mundo at araw-araw akong
magpapasalamat kasi naging guro ako.’
XYZ: Ma’am, I’ll
deliver my speech today.
Ayan,
may magsspeech. Wait lang. Makikinig muna ako.
No comments:
Post a Comment