Kuwit at Tuldok

Sabi ko Oo

Dahil sinabi mo bumalik ka dahil ako pa rin ang tinitibok ng iyong puso.

Sabi ko Oo

Dahil napanatag ako sa pangakong ako na ang huling babae sa buhay mo.

Sabi ko Oo

Dahil naniwala akong ikaw ang una, huli at tanging mamahalin ko.

Naririnig ko pa ang malulutong mong halakhak

Habang ako’y iyong hinahabol sa dalampasigan

at kasabay ng paglubog ng araw

ay ang pagpihit mo sa aking baywang

 at marahang pagbulong ng mga katagang

“ikaw lamang”

Sariwa pa sa alaala noong gabing inakay mo ako sa gitna ng entablado,

Nanginginig na mga kamay , nag-aalanganing mga paa, nalilitong puso

Ikaw? Magkakagusto sa tulad ko?

Pero gumuho ang dingding ng takot

Sa himig ng malamyos na musika, tinangay ako

Ng iyong mga matitipunong bisig at mapag-angking titig.

Ikaw – ikaw ang aking tagapagligtas.

Ikaw na ang pag-ibig na wagas.

Ikaw ang panaginip na naging katotohanan.

Ikaw ang bahaghari pagkatapos ng ulan.

Ikaw ang alitaptap sa masukal na gubat.

Ikaw ang aking barko sa mabangis na dagat.

Ikaw ang dahilan ng aking saya at tuwa.

Ikaw ang pag-asa, kabiyak ng kaluluwa.

Ikaw ang aking frappe, ice cream at milk tea

Laging hinahanap at minimithi

Ikaw at ako ,

Oo, tayo pa rin gumuho man ang mundo.

Ngunit sa isang iglap ika’y naglaho

Pagpapaalam, wala pala sa iyong bokabularyo

Nag-uunahan ang mga luhang nagmamakaawang bumalik ka

Mahal, tatanggapin ulit kita!

Pero ang tanga ko! Isa lang pala akong salita sa pangungusap mo

Na nilagyan ng kuwit,  dinugtongan ng isang salita, at isa pa.

Marahil nga ay ito na.

Hindi na magbabago, talagang wala ng tayo

Sapagkat ang tuldok ay tuldok –

Ang kuwit ay kuwit-

Ako ay kuwit sa iyo

Ikaw ay tuldok sa akin.

Pero pinapatawad kita, pinapalaya na kita

Maguumpisa ako ulit, nang mag-isa

Gaya ng kuwit, hihinga ako at magpapatuloy

Gaya ng kuwit, pag-asang mahihilom ang sugat ay dadaloy.

Tulad ng tuldok, tatapusin lahat ng pighat’t pait.

Tulad ng tuldok, wawakasin lahat ng sakit.